Zwiedzanie Katedry Świdnickiej

Zwiedzanie indywidualne

Zwiedzanie katedry możliwe się od poniedziałku do soboty, od 10:00 do 17:45

Prosimy o uszanowanie miejsca oraz nie przeszkadzanie innym osobom w modlitwie. 

Zwiedzanie grupowe

Zwiedzanie grupowe oraz inne godziny należy uzgadniać z przewodnikiem katedralnym.

Kontakt z przewodnikiem:

p. Mariusz Barcicki
e-mail: mariusz_barcicki@o2.pl
tel: 720 101 606

Regulamin zwiedzania

W czasie Mszy św. i nabożeństw zwiedzanie jest niemożliwe.

Parafia katedralna zastrzega sobie prawo odwołania zwiedzania przez zgłoszoną grupę.

W godzinach 12:30 – 14:30 Katedra jest zamknięta

POMNIK HISTORII

5 marca 2018r. Katedra pw. św. Stanisława i Wacława, otrzymała z rąk Prezydenta RP certyfikat potwierdzające wpis na listę Pomników Historii.

Czym jest lista pomników historii? To jedna z czterech form ochrony zabytków wymienionych w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 2003 r. Terminem pomnik historii określa się zabytek nieruchomy o szczególnym znaczeniu dla kultury naszego kraju. Rangę pomnika historii podkreśla fakt, że jest on ustanawiany przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej specjalnym rozporządzeniem na wniosek Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

HISTORIA KATEDRY

W 1241 roku pierwszy kościół parafialny w Świdnicy zburzyli Tatarzy. W 1260 książę wrocławski Henryk III zbudował drewniany kościół pod patronatem klasztoru klarysek wrocławskich. W 1296 roku patronem kościoła był św. Wacław, w 1298 św. Stanisław, a w 1303 roku kościół miał wezwanie już obu patronów.
W roku 1330 książę świdnicki Bolko II rozpoczął budowę obecnej masywnej świątyni. Był największym darczyńcą kościoła i sprawował patronat. Budową kościoła kierował Nikolaus Lowe, a prace prowadził mistrz Apetz (1385). Pojawia się przy budowie kamieniarz Jakob (1377-1391), budowniczy kościoła w Strzegomiu, który prawdopodobnie wykonał projekt kościoła. Nawę boczną ufundowała rodzina Sachenkirch oraz sędzia Nikolaus Bolcze. W 1488 zakończono prace przy pokryciu dachu ceramicznego kościoła. Na kamiennych murach kościoła zachowało się wiele znaków mistrzów kamieniarskich.

WNĘTRZE

Gotycka katedra w Świdnicy, administrowana wcześniej przez jezuitów, ma najbogatszy wystrój i wyposażenie w grupie świątyń jezuickich w prowincji czeskiej. Program ideowy wyposażenia kościoła został opracowany w oparciu o dekrety Soboru trydenckiego. Szczególnie wyeksponowany jest ołtarz główny z tabernakulum, jako centrum kultu eucharystii oraz wyjątkowa pozycja Matki Bożej w Kościele, wyrażająca się wieloma wątkami w wyposażeniu ołtarzy i wizerunków, i kult cudownego obrazu Maryjnego czczonego już w średniowieczu. W programie ideowym wystroju kościoła wyróżnia się kult najważniejszych świętych z rodziny zakonnej jezuitów oraz propagowanie działalności misyjnej jezuitów w świecie. Jezuici przemawiali do wszystkich zmysłów wiernych przez architekturę, malarstwo, muzykę, teatr, poezję, rozbudowaną oprawę liturgiczną nabożeństw, publikacje religijne, naukowe, poprzez badania naukowe i misje. Jezuici przyjęli grupę motywów i wzorów ikonograficznych wyróżniających ich kościoły i kolegia, był to pierwszy zakon, który wykorzystał symbole religijne (IHS) jako własne godło w architekturze, sztuce i w publikacjach.

Nawa główna

Nawa główna przykryta jest sklepieniem gwiaździstym, które wybudował Lucas Schleierweber w 1535 roku, jej wysokość wynosi 23,98 m. Tylko pod emporą organową sklepienie jest wyższe, ma prawie 26 m. Jezuici zabudowali okna nawy głównej, powierzchnię ścian nawy głównej w 1739 roku ozdobił polichromią iluzjonistyczną, budzącą podziw efektem iluzji, Johann Georg Etgens (1693-1757) z Brna.

Ołtarz główny

Po Soborze Trydenckim wprowadzono reformę liturgii akcentującą rolę ołtarza głównego z tabernakulum w centrum ołtarza. Ołtarz główny stal się liturgicznym i artystycznym centrum świątyni, symbolizuje tron Chrystusa, usytuowany w miejscu świętym, Sancta Sanctorum, miejscu rzeczywistej obecności Bożej.

Ołtarz główny w katedrze świdnickiej ma oryginalną kompozycję inspirowaną traktatem A. Pozza (1642-1709), (fig. 45). Johann Riedel SJ (1654-1736) tworzył ołtarz przez cztery lata 1690-1694. Wśród jezuickich kościołów na Śląsku najwięcej artystów i rzemieślników było związanych ze Świdnicą, po 1692 roku powstała przy kościele fabrica Ecdesiae, którą kierował Johann Riedel (1654-1736), jako rzeźbiarz pracował tu przez 44 lata.

OŁTARZ NIEPOKALANEGO POCZĘCIA MATKI BOŻEJ

Kult Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej należy do dawnej tradycji Kościoła. W Kościele łacińskim to święto zostało ustanowione w VIII wieku. Pod wpływem tej myśli w roku 1477 papież Sykstus IV ustanowił w Rzymie święto Poczęcia Niepokalanej. Od Piusa V (t!572 r.) zaczęto je obchodzić w całym Kościele.

OŁTARZ KRZYŻA ŚWIĘTEGO

Ołtarz Krzyża Świętego znajduje się w pobliżu prezbiterium, został wykonany przez Johanna Riedla SJ (1654-1736).

Ambona

Ambona powstała w roku 1698, jest dziełem Johanna Riejla, świdnickiego jezuity i wybitnego rzeźbiarza, pochodzącego ze Śląska Opawskiego. Pierwsze kazanie na tej ambonie wygłoszono 31 lipca 1698 roku, w dniu liturgicznego wspomnienia św Ignacego Loyoli, założyciela zakonu jezuitów.